Չստացված կյանք
Դե այո, իսկապես չստացված, որովհետև ցանկանալ և ձգտել ապրել այն տեսակի մեջ ինչպես ամեն մեկս ենք ուզում, և 15-20 տարի ձգտել ու ոչինչ գրեթե չստանալ նշանակում է չստացված, ինչու՞ եմ ես այսպես խիստ դատում: Երևի պատճառը այն է ինչ ես միշտ փորձել եմ անտեսել՝մարդիկ(: այս հասարակությունը /ամբողջապես/ միշտ ցանկացել է անտեսել այդ միտքը՝մտածելով՝գուցե ես եմ սխալ կամ անհետաքրքիր կամ էլ գեշ, էնքան գեշ, որ էլ տեղ չկա դրանի գեշ լինելու :))))) բայց չէ էդպես չի, սովորականի պես մարդ եմ, դեռ ավելին՝եթե թույլ կտաք ասել՝մասնագիտությամբ դիզայներ եմ, սովորել ու ավարտել եմ պետակադեմիան դեռ 2002-ին, շատ տարբեր գիտելիքների հետ եմ հասցրել ծանոթանալ իմ կյանքում, միշտ սիրել եմ ինչ-որ բան սորվորել ու անպայման օգտագործել ան, ընկերներ ունեմ, իհարկե, շատ չեն, բայց հոգեհարազատ են, հարազատներ նույնպես, ամունացած եմ, երեխաներ դեռ չունեմ: Կնոջս հետ ծանոթացա վերջերս՝սրանից 4տարի առաջ /փեսաս ինձ տվեց մի հասցե օդնոյի ու էնտեղ կարողացա նրա հետ ծանոթանալ որպես ընկերուհի մտադրությամբ,, որովհետև այլևս ոչինչ չէի կարող ինքս անել, օգտվեցի փեսայիս օգնությունից :))))) և ստացվեց իհարկե շատ ուրախացա. չէ՞ որ ինձ մոտ երբևիցե չի ստացվել, բայց դրան հակառակ միշտ ցանկացել եմ ԻՆՔՍ ստեղծել նման հարաբերություններ, բայց ապարդյուն, ինչևէ, նրա հետ ծանոթացել և շարունակել եմ ամբողջ այս ժամանակը մինչ այսօր, բայց գիտեի, զգում էի, որ չեմ ՀԱԳԵՆԱԼՈՒ ու դա չի ինձ ապրեցնողը, դա էն ձգտումը չի ,որով էս ազգի գրեթե ակմբողջ կանայք են տառապում ) աշխատել եմ տարբեր վայրերում, այժմ էլ ունեմ իմ սեփական նախաձեռնությունը , դիզայն + իրականացում: Ինչևէ, ուզում եմ ասել՝ նորմալ ա, չեմ բողոքում աշխատանքից, ինչքան էլ, որ այն ինձ դժվարությամբ է տրվել, ինքս եմ կերտել իմ ճանապարհը, չեմ ունեցել ՀՈՎԱՆԱՎՈՐ, ի դեմս մեր բավականին ՏԱՂԱՆԴԱՎՈՐ հայս արվեստագետ-երգիչների ու դերասանների /թվում ա,թե էս ազգը մի ինկուբատոր ա դրանց համար/ ինչևէ.........Այոշ, համարում եմ չստացված, քանի որ ես էդ հասարակությունը չդարձավ ինձ համար (կուտակել եմ բավականին մեծ ատելություն իմ սեփական ազգի հանդեպ, մինչև անգամ թշնամանքի հասնող, բայց լինելով գեղեցիկի սիրահար ու նաև ստեղծով, ես չեմ կարողանում ՎՆԱՍԵԼ ՁԵԶ ժողովուրդ !!!!!!!!! բայց գիտակցում եմ ,որ շատերը դրան արժանի են: Երբ դեռ նոր էի աշխատանք ձեռք բերում, շատ դժվարություններ եմ տեսել ու անտանելի ատելությամբ լցվել, բայց դա ժամանակի ընթացքում անցնում-գնում էր, իսկ մի բան,որ մնում էր դա ատելությունն է մարդկանց հանդեպ, ու էլ ավելի դժվար տանելի մի բան- ԵՐԲ ցանկանում ես նոր հարաբերություններ ստեղծել, մարդիկ միանգամից քեզ թշնամու տեղ են դնում ու հատուկ ձևով դուրս շպրտում՝ թույլ չտալով որևէ բան խոսել, միանգամից ցույց են տալիս ԱԳՐԵՍԻԱ, որը ես էտպես էլ չհասկացա,թե որտեղի՞ց է ծնվում: Ինչու՞ են ՍԵՆՑ հասարակությունում: Եւ իհարկե հատկապես խոսքս վերաբերում է ԿԻՆ-ՏՂԱՄԱՐԴ հարաբերությանը... Ի՞նչ ա կատարվում էս երկրում, ո՞վ կարա ասի ինձ: Բացարտեք խնդրում եմ.... Ինչու՞մն ա բանը: Ես բազմիցս փորձեցի հասկանալ ինքս , քանի որ երբևիցե, որևիցե մեկը չուզեցավ անկեղծորեն անդրադառնալ էդ թեմային ու տալ ՃԻՇՏ պատասխաններ: