#վախ

Օրն արևոտ ու տաք աշնանային էր, թեև գիշերը հորդառատ անձրև էր տեղացել: Այգում մնացել էին խորը ջրափոսեր, որոնց վրա պտտվում ու թեքվում էին արդեն թրջված դեղնավուն տերևները: Արևի ճառագայթները արտացոլվում էին ջրում, ստեղծելով փոքրիկ մարգարիտաշող լույսեր, և թվում էր, թե այգին փայլում է վերջին աշնանային ուրախությամբ: Թեթև օդի շունչը բուրում էր խոնավ հողով ու պոկված տերևներով, իսկ տաք արևի լույսը շոյում էր դեմքիս ու ձեռքերս՝ ստեղծելով յուրահատուկ հարմարավետություն: Ես բռնեցի նրա ձեռքը, զգուշորեն անցնելով ջրափոսի վրայով: Նա ծիծաղեց, մի փոքր կորցնելով հավասարակշռությունը, ու նրա ծիծաղը լցնում էր օդը արևի նման շողերով: Նա բուրում էր դեղձի քաղցր ու մեղմ հոտով, որը ամբողջ օրը ինձ հիշեցնում էր տաք աշնան Երևանը և սիրահարված ամառային երեկոների ջերմությունը: Նրա խուճուճ շագանակագույն մազերը փայլում էին արևի ճառագայթների տակ, խաղում քամուց, և ես չէի կարողանում աչքերս նրանից կտրել: Ես անցնում էի ձեռքով նրա մազերի միջով, շնչում նրանց հոտը՝ փորձելով պահել այս պահը հավերժ: Մենք քայլում էինք դանդաղ, ձգելով այ...

ունեմ 2 գաղտնիք Նախ նատուռալ եմ 1ը ես չեմ ունեցել երբեք սեռական հարաբերություն 2ը չեմ ունեցել որտեւ ինձ միշտ գրգռելա մենակ կունին, նույնպես երբեք չեմ արել կունի: Դա նո՞րմալ է, որ ինձ մենակ կունին է գրգռում ավելի ճիշտ դրա մասին մտքերը եւ ի՞նչ խորհուրդ կտաք:

Ես 20 տարեկան եմ։Միշտ վախեցել եմ սեռական հարաբերություններ ունենալուց,մտածել եմ տարիքի հետ կանցնի,բայց էնպես ստացվեց,որ ինձ փախցրին,ետ գնալ չկարողացա տարբեր սպառնալիքների պատճառով։Չակերտավոր ամուսինս,ինձ ոչինչ չստիպեց,ասաց,որ կամքիս հակառակ ոչինչ չիլինի և ես իրեն կտրվեմ,միայն երբ ինքս պատրաստ լինեմ,որ իրեն միայն մարմին պետք չէ։Արդեն 2 ամիս է ապրում ենք մի հարկի տակ,ատելությունս նրա նկատմամբ նվազել է,բայց դեռ հակակրանք կա,շատ եմ վախենում,մտածում եմ,մի օր համբերությունը կհատի։Նա 26 տարեկան, չափից շատ լուրջ,կայացած,բիզնեսմեն տղամարդ է,ինչից ես էլ ավելի եմ քաշվում։Չգիտեմ ինչ անեմ,ինչպես հաղթահարեմ վախս,ինչպես տրվեմ նրան։

Բարև ձեզ, ես 19 տարեկան աղջիկ եմ։ Ապրում եմ, հաջողակ եմ, ապագա ծրագրավորող եմ, տիրապետում եմ շատ բաների, որոնց մասին մարդիկ կերազեին, երբևէ ընկեր չեմ ունեցել և դա ինձ բնավ չի մտահոգել։ Կա մի ԲԱՅՑ, որի պատճառով ես ինձանից զզվում եմ։ Շատ երկար ժամանակ է՝ զբաղվում եմ ինքնաբավարարմամբ՝ առանց ներս ներթափանցելու։ Չեմ կարողանում զսպել ինձ։ Ամոթի անասելի զգացողություն է առաջանում։ Դրանից հետո ես ինձ ամենավերջին <<փչացածն>> եմ զգում։ Հաճախ ապտակում եմ ինքս իմ դեմքին, որ ուշքի գամ։ Չեմ երազում սեռական կյանքի մասին․ նույնիսկ վախենում եմ դրանից։ Միշտ Եկեղեցի եմ գնում՝ մեղքերի թողություն ստանալու համար, բայց միևնույնն է շարունակում եմ իմ սև գործը։ Դավաճանության զգացողություն է առաջանում՝ ամեն ինչի և բոլորի հանդեպ։ Սա ինձ համար մեծ խնդիր է։ Ես հոգնել եմ իմ անամոթությունից և այսպես ապրելուց։ Օգնե՛ք, խնդրում եմ։ Արդյո՞ք սա նորմալ է, թե՞ հիվանդություն է։ Արդյո՞ք ես փչացած մարդ եմ․․․ Հ․Գ․ Խնդրում եմ լինել անկեղծ և չհայհոյել։

Բարեվ ձեզ.Ստեղ գրել եմ զուտ են պատճառով, որ իրական կյանքում ես որ մեկին չեմ կարա ասեմ, ու կիսվեմ։ Ես ընկեր եմ ունեցել, շփվել ենք, իրար շատ ենք սիրել, ստացվելա նենց ոը հասկացել եմ որ սխալ մարդու եմ սիրել, հիասթափվել եմ , ու ասել եմ վերջ ամենինչ մեր մեջ, չնայած որ ինքը էտ ամենինչը շատ հեշտ ու հանգիստ տարավ ու ասեց ոնց դու կցանկանաս։ Վատը ենա որ մենք հարաբերություններ ենք ունեցել իրար հետ, ոըի պատճառով կորցրել եմ կուսությունս։ Հավատացեք հասկացել ու զգացել եմ ետ սխալիս լրջությունը, զղջացել եմ էտ ամենինչի համար։ Հիմա ուզում եմ նոր ընտանիք կազմեմ, ուզում եմ կյանքս նորից դասավորեմ ու անցյալից պոկվեմ, բայց չգիտեմ ոնց, խնդրում եմ խորհուրդ տվեք, ես նորից ուզում եմ կյանքս դասավորեմ, չգիտեմ ինչ կերպ վարվեմ երբ կույս չեմ, շատ եմ ուզում ամուսնանամ ու երջանիլ լինեմ։ ատում եմ մեկ մեկ ինձ ետ սխալիս համար։ Խորհուրդ տվեք ասեք ինչ անեմ։ Ոչ մեկի հետ չեմ կարում կիսվեմ ոչ մեկ ինձ չի հասկանա

Իմ սիրելի՟: կյանքը կարող է լինել բարդ, շփոթեցնող եւ լի գայթակղություններով: Ես դա գիտեմ իմ սեփական փորձից: Որքան հեշտ է սխալվել, ափսոսալ, նույն սխալը կրկնել եւ ի վերջո դառնալ անտարբեր այդ սխալի նկատմամբ այն աստիճան, որ սխալը դառնում է նոր իրականություն: Լավ նորություն ունեմ: Հիսուս Քրիստոսը հարություն է առել մահացածներից: Ոչ նրա համար որ դառնա հեքիաթային մի կերպար, այլ որ ես ու դու երկրորդ հնարավորություն ստանանք կյանքը նորից սկսելու: Սակայն ո՞վ է այս Հիսուսը որ մեր ազգը իրեն կոչում է Իր անունով: Աստվածաշունչը ասում է որ Հիսուս Քրիստոսը կյանքի հացն է կենդանի ջրերի աղբյուրը: Նա ով գալիս է Տիրոջ մոտ երբեք չի սովվի եւ երբեք չի ծարավի: Իմ բարեկամ քաղցը եւ ծարավը իմ եւ քո կարիքների մասին է: Եթե դու մեծ կարիք ունես քո հոգին քաղցած է եւ եթե չէս կարողանում գտնել խաղաղություն քո հոգին ծարավ է եւ եթե վախենում ես ինչ-որ բանից քո հոգին Հիսուսի կարիքն ունի փոթորիկը հանդարտեցնելու համար: Աստված ստեղծեց ձեզ որովհետեւ Նա քեզ սիրեց անվերապահ սիրով: Այդ սերը շատ անգամ գերազանցում է այն սիրուն որ մ...

Փնտրում եմ կայացած և խելացի աղջկա ընկերության, ամուսնության, ընտանիքի համար: Գիտեմ, ոչ մի "հայեցի" աղջիկ չի համաձայնվի ամուսնանալ գեյ տղու հետ, եթե իհարկե չի մտնում բացառությունների ցանկի մեջ: Եթե դու հասկանում ես ինձ, գիտես թե սա ինչի համար եմ գրում, եթե դու ունես բարձրագույն կրթություն, աշխատասեր ես, անկեղծ, խելացի, ադեկվատ, ոչ էմոցիոնալ, գիտես ու հասկանում ես քո դիրքը կյանքում, սթրեսակայուն ես, մտածում ես գլխով և ոչ սրտով, անմիջական ես, հումորով, հոգատար, պատրաստ ես լինել «ընկեր-ամուսին», պատրաստ ես կազմել ընտանիք, ունենալ երեխաներ, գնալ ու ապրել մեկ այլ երկրում և ի վերջո, ստեղծել կյանքիդ ամենամեծ կեղծիքը՝ գրիր:

Ժող ասենք ոչմի սեքսի հետ կապ ունեցող գաղտնիք, ոչմի ուռելու, նույն սեռի մարդ ուզելու, ոչէլ ասենք․․․ խզ․․․ տենց տարորինակ բաներ։ Ժող 1 տարիա չեմ կարում կենտրոնանամ գործիս վրա․․․ Շատ կարևոր պռոեկտներ եմ պռավալ տվել, փորձել եմ աղջիկների օգնությամբ հանգստանամ, խելքի գամ՝ մենակ հավայի փողեմ դուրս ցփնել։ Դատական գործեր, կռիվներ, ղալմաղալ, ինչ ասես եկելա գլխիս ու էտ ամենինչը արդեն ահավոր նեռվայնացնումա։։։ Ով ա էղել նմանատիպ սիտուացիայի մեջ՞ Ոնց համոզեմ ինձ որ խելքս գլուխս հավաքեմ՞

17 tarekan txa em bayc der kuys em, shat em uzum azatvel bayc chem uzum dimem putankeqi, uzum em pordzem 16-25 tarekan axjka het, u qani vor hamarya misht amachel em uzum em vor na indz ogni haghtaharel ed zgacoxutyunnery...

Շատ եմ ամաչում, ամեն ինչում միշտ ուզեցել եմ ազատ լինեմ, ամեն ինչում, բայց ներվայնանում եմ, չի ստացվում ,ինչից կլինի․․․

իհարկե շատ դժվար է, երբ ընտանիքում ասում ես, որ դու էն չես, ինչ իրանք պատկերցնում են ու ինչ սպասումներ ունեն, բայց ես ես եմ, ես չեմ ուզում կորցնել հարազատներիս, բայց նրանք ինձ երբեք չեն հասկանա, ու չեմ ուզում ամբողջ կյանքում ձևական ապրել, ուրիշի համար, ինձ համար եմ ուզում ապրել, չէ որ ես մեղավոր չեմ, որ ես սենց եմ ծնվել:

Ես17 տարեկան եմ, չեմ կարող որևէ գաղտնիք պատմել, որովհետև ինձ թվում է ինձ ամենուր ու ամեն վայրկյան հետևում են տեսախցիկներով: Ես ձեզ մի օր կբռնացնեմ:

արդեն տևական ժամանակ է գիտակցում եմ որ մահու չափ ցանկանում եմ տրվել հարազատ եղբորս, անում եմ հնարավոր ամեն ինչ նրան գրգռելու համար,ոնց որ ինքնելա ինձ ուզում ,մի քանի անգամ բռնացրել եմ ներքնազգեստիս վրա ձեռնաշարժությամբ զբաղվելիս, ես 23 տարեկան եմ ինքը 19, կույս եմ բայց սեքսից շատ բան գիտեմ: վախենում եմ կտրուկ քայլերի դիմեմ, մամաենց ասի. գիտեմ որ արածս ստորությունա մեղմ ասած, բայց ...;

Վաղուց արդեն վախենում եմ թռչել ինքնաթիռով, ինձ մոտ ուղղակի խուճապ է սկսվում: Սկսում եմ ինքնստինքյան ճչալ, մարդիկ ծիծաղում են վրաս, իսկ ես շարունակում եմ լաց լինել ու գոռալ, իսկ հետո շատ եմ ամաչում արածներիցս: Չգիտեմ ինչ անեմ: