երեկ արթնացա դողը մարմնիս մեջ, այն զգացողությամբ, որ սենյակումս մարդ կամ կենդանի է մահացել: Նախորդ օրը ես տեսա. թե ինչպես է աչքիս առաջ մեռնում իմ ընկերը, ում կորցրել եմ տարիներ առաջ, խնդրում է օգնել, կարող եմ փրկել. իսկ ես ոչինչ չեմ անում, անտարբեր նայում եմ, թե ոնց է մեռնում պաղատող հայացքով: Իմ երազները տարօրինակ են. մեկը մյուսից խավարոտ ու սառը: Ոչ մի դեղ ինձ չի փրկի երազներիցս:
Ես ամուսնացած տղամարդ եմ: Բայց մի գաղտնիք ունեմ,որ ուզում եմ խոստովակեմ, ոնց որ ասած: Ես շատ եմ սիրում սնունդ, ուտելիք, էլի: Չգիտեմ ոնց բացատրեմ, շատ-շատ եմ սիրում՝ ուտել և ուտելուց էլ ավելի շատ՝ սեկսուվ զբաղվել ուտելու բաների հետ՝ պոմիդորի, գարոխի, չալախաջի: Ես միշտ փորձում եմ աննկատ առանձնանալ համով ուտելիքի հետ՝ թե մեր տանը, թե ընկերներիս տանը հյուր գնալիս: Վերջերս կինս մատնաքաշի հետ սեքսով զբաղվելիս բռնացրեց, խոստացա էլ չանեմ: Բայց դե կրքից վառվում ա մեջս: Սա հիվանդություն ա թե՞ նորմալ ա
Դե այո, իսկապես չստացված, որովհետև ցանկանալ և ձգտել ապրել այն տեսակի մեջ ինչպես ամեն մեկս ենք ուզում, և 15-20 տարի ձգտել ու ոչինչ գրեթե չստանալ նշանակում է չստացված, ինչու՞ եմ ես այսպես խիստ դատում: Երևի պատճառը այն է ինչ ես միշտ փորձել եմ անտեսել՝մարդիկ(: այս հասարակությունը /ամբողջապես/ միշտ ցանկացել է անտեսել այդ միտքը՝մտածելով՝գուցե ես եմ սխալ կամ անհետաքրքիր կամ էլ գեշ, էնքան գեշ, որ էլ տեղ չկա դրանի գեշ լինելու :))))) բայց չէ էդպես չի, սովորականի պես մարդ եմ, դեռ ավելին՝եթե թույլ կտաք ասել՝մասնագիտությամբ դիզայներ եմ, սովորել ու ավարտել եմ պետակադեմիան դեռ 2002-ին, շատ տարբեր գիտելիքների հետ եմ հասցրել ծանոթանալ իմ կյանքում, միշտ սիրել եմ ինչ-որ բան սորվորել ու անպայման օգտագործել ան, ընկերներ ունեմ, իհարկե, շատ չեն, բայց հոգեհարազատ են, հարազատներ նույնպես, ամունացած եմ, երեխաներ դեռ չունեմ: Կնոջս հետ ծանոթացա վերջերս՝սրանից 4տարի առաջ /փեսաս ինձ տվեց մի հասցե օդնոյի ու էնտեղ կարողացա նրա հետ ծանոթանալ որպես ընկերուհի մտադրությամբ,, որովհետև այլևս ոչինչ չէի կարող ինքս անել, օ...
Կարդալ ավելինԵս մարդ եմ, էն միլիոնանոց մարդկանցից, ում ամեն օր , ամեն քայլափոխի հանդիպում եք: Ինչպես էդ միլիոն մարդիկ, ես էլ խնդիրներ ունեմ.թեկուզ եւ մանր-մունր(ու շնորհակալ եմ դրա համար) : Երևի բոլորս էլ մեզ միայնակ զգացել ենք մեր կյանքի ինչ-որ հատվածում, հիմա ինձ մոտ հենց էդ հատվածն է: Ես ինձ անպետք եմ զգում իր բոլոր դրսեւորումներով, անպետք ու վատը: Ինձ թվում է` ներքնապես ես փուչ եմ, կամ փչանում եմ: Նման զգացողութձունները խեղդում են ինձ, չգիտեմ` երբեւէ զգացե՞լ եք, թե դատարկվում եք: Էդ զգացողությունի ինձ ստիպեց մութ ու մարմնապես փչացած ծանոթությունների էջերում գրանցվել: Մի պահ եկավ, հասկացա,որ այնտեղ մարդիկ մի տեսակ խեղաթյուրված են սեքսի հողի վրա ու սկսեցի չվստահել ինձ գրողներին ու չպատասխանել: Կռվեցի ընկերներիս հետ: Ինձ պակասում ա էն մեկը, ով ինձ համար ամեն ինչ կլինի ու հենց հիմա ա ապակասում,հենց էս պահին, ոչ թե հետո: Լավ,չվացնեմ ձեր գլուխը, ես պարզապես մարդ եմ, ով ձեզ եւ բոկորի նման մանր-մունր խնդիրներ ունի:
Ես ընկերություն էի անում մեկի հետ, 2 ամիս շփվեցինք հետո իրար չհասկացանք ու բաժանվեցինք: Նա ամուսնացավ որոշ ժամանակ անց: Թվում էր, թե ատում էի նրան, բայց երբ բարկությունս անցավ, հասկացա, որ սիրում եմ: Ինքը ամուսնությունից հետո էլ շարունակում էր հանդիպել ինձ: Հետո սկսեցի մեկ ուրիշի հետ ընկերություն անել, բայց շարունակում եմ սիրել նախկին ընկերոջս, նոր ընկերս շատ-շատ է ինձ սիրում, բայց ես չեմ հասկանում՝սիրու՞մ եմ արդյոք նրան,թե ոչ:
1 տարուց ավել կլինի` ինչ կրքոտ աղջիկներն իմ մեջ անհագ ցանկություն են առաջացնում: Ընկեր ունեմ, բայց ուզում եմ կողքս տենց մի հատ աղջիկ լինի: Բայց չկա ու ես վառվում եմ ցանկությունից: Չգիտեմ` ոնց գտնեմ տենց աղջիկ:
1.5 տարի է ընկերություն էինք անում. Ինձ շատ շատ սիրում է. Բայց ես? Երբ ուրիշի հետ էմ խոսում իրան կարամ անգամ ժամերով մորանամ հեշտությամբ խաբեմ բայց նաև վախենում եմ իրանից հրաժարվեմ ուրիշի մոտ գնամ վէրջում մէնակ մնամ. Սէկսն էլ գրեթե հաճույք չի պատճառում ինձ. Ինչ անեմ???
Մէնակ եմ, կողքս մարդ չկա. Բոլորի կողքին էյ. Տխուր էմ, մխիթարող չկա, մէնակ էմ. Մտածում էմ իրանց մասին, անհանգստանում, ինձ չէն էլ հիշում. Չէմ զանգում, չէն զանգում. Բոլորին ասում էն շատ լավնէմ, յուրահատուկ էմ խէլացի, բարի սիրտ ունէմ, լավ հոգէբանուտյուն, բայց եթե տէնցա ինչու էմ մէնակ??
ինձ էնքան մենակ եմ զգում: Շատերին եմ կարոտում, շատերի կարիքն եմ զգում, շատ շատերի համար եմ անհանգստանում, թե ուր են, ինչ են անում, ոնց են անում, իրանք ինձ չեն էլ հիշում: Չեմ հասկանում` ո՞նց են մարդիկ ինձ համար էդքան թանկ դառնում, իսկ ես ոչ մեկին պետք չեմ, ինձ չեն հիշում:
Բարև Ձեզ: Ես և ընկերս արդեն 2 տարի է հանդիպում ենք: Եվ վաղուց արդեմ ամենինչ միմյանց մասին գիտենք և մտերմացել ենք ամենամոտ ձևով: Ես նրա համար ամենինչի պատրաստ եմ: Մեր գաղտնիքը նրանում է, որ մենք ուզում ենք փորձել սեքս երեքով, եվս մեկ աղջկա հետ: Մենք երկուսս էլ շատ բարետես ենք և կարծում եմ յուրաքանչյուր ազատ աղջկան, պատրաստ էքսպերիմենտների դուր կգանք և նրան անմոռանալի պահեր կպատճառենք: Սակայն մեկ խնդիր կա, մենք չգիտենք ինչպես գտնել այդ աղջկան:
Ինձ թվում է թե սեկսից կախվածություն ունեմ... Ունեմ մշտական զուգընկերուհի, սեկսով զբաղվում եմ համարյա ամեն օր, նույնիսկ մի քանի անգամ, բայց միշտ ելի եմ ուզում... Նաև ունեմ մի նպատակ, ուզում եմ սեկսով զբաղվել միաժամանակ երկու կնոջ հետ... ինչե դա... հիվանթուտյուն՞
Երբ շփվում եմ կոնկրետ մարդու հետ, հետո միշտ այդ մարդու կյանքում դրական փոփոխություններ են լինում... լուծվում են շատ կարևորագույն հարցեր...մասնավորապես եթե ամուսնացած չի, շտապ ամուսնանում է.. ուզում եմ այդ իմ հատկությունը երբեք չկորչի, և գոնե, լավ մարդիկ միշտ հանդիպեն, որպեսզի օգտվեն...
Գաղտնիքներ
328
Մեկնաբանություններ
28
Արձագանքներ
2,093