#dependence

Գիշերը ծանր է, բայց իր մեջ մի աննկարագրելի խաղաղություն ու առեղծված է պահում: Մտքերս պտտվում են ու դանդաղ ամրանում հուշերի, անցյալի լռության և ամեն անհասկանալի զգացողության մեջ, որոնք կարծես քեզնից են ծնված, բայց չեն պահանջում բացահայտում կամ պարզաբանում: Կարծես ամեն քայլ, ամեն մոնտաժված հիշողություն ու առանձին պահ մի խորը, աննկատ, բայց ուժեղ կապ է ստեղծում, որն առաջ չի բերում խանդ կամ կասկած, միայն հանգստություն ու պատրաստակամություն՝ ընդունելու ամեն բան այնպես, ինչպես կա: Ամեն պահում զգացմունքներն ու մտքերը դանդաղ, առանց խոչընդոտների, իրար են հանդիպում, շարժվում մի տիեզերական հարթության մեջ, որտեղ մանրուքներն ու սահմանները կորցնում են նշանակությունը, ու մնում է միայն ուժը, որն հանգիստ է ու իրական: Այստեղ չկա պահանջ, չկա հետաքրքրություն, չկա անհրաժեշտություն որևէ բան բացատրել կամ պահանջել: Ուղղակի կա մի զգացմունք, որն հանգիստ է, ուժեղ ու անվերապահ, ու այն արդեն բավական է, որ յուրաքանչյուր պահի, յուրաքանչյուր լռության մեջ զգաս իմ մոտ լինելու ներկայությունը՝ առանց բառերի, առանց սահմանն...

Բարև ձեզ, ես 19 տարեկան աղջիկ եմ։ Ապրում եմ, հաջողակ եմ, ապագա ծրագրավորող եմ, տիրապետում եմ շատ բաների, որոնց մասին մարդիկ կերազեին, երբևէ ընկեր չեմ ունեցել և դա ինձ բնավ չի մտահոգել։ Կա մի ԲԱՅՑ, որի պատճառով ես ինձանից զզվում եմ։ Շատ երկար ժամանակ է՝ զբաղվում եմ ինքնաբավարարմամբ՝ առանց ներս ներթափանցելու։ Չեմ կարողանում զսպել ինձ։ Ամոթի անասելի զգացողություն է առաջանում։ Դրանից հետո ես ինձ ամենավերջին <<փչացածն>> եմ զգում։ Հաճախ ապտակում եմ ինքս իմ դեմքին, որ ուշքի գամ։ Չեմ երազում սեռական կյանքի մասին․ նույնիսկ վախենում եմ դրանից։ Միշտ Եկեղեցի եմ գնում՝ մեղքերի թողություն ստանալու համար, բայց միևնույնն է շարունակում եմ իմ սև գործը։ Դավաճանության զգացողություն է առաջանում՝ ամեն ինչի և բոլորի հանդեպ։ Սա ինձ համար մեծ խնդիր է։ Ես հոգնել եմ իմ անամոթությունից և այսպես ապրելուց։ Օգնե՛ք, խնդրում եմ։ Արդյո՞ք սա նորմալ է, թե՞ հիվանդություն է։ Արդյո՞ք ես փչացած մարդ եմ․․․ Հ․Գ․ Խնդրում եմ լինել անկեղծ և չհայհոյել։

Es hasun (kinem)34 tarekan unem hivandagin kaxvatsutyun konkret mek andzi nkatmamb. Jakatagri koxmic vijakvats che linel miasin erkussel shat lav gitakcelov skseinq haraberutyuner vori ardyunqun es sirumem isk na voch. Es chgitem inchpes sharunakem aprel , molorvelem indz korcrel... Es voch voqi het chem karox kisvel dra hamarel @ntreci es site husovem inch vor kerp kogni indz ....

Իմ սիրելի՟: կյանքը կարող է լինել բարդ, շփոթեցնող եւ լի գայթակղություններով: Ես դա գիտեմ իմ սեփական փորձից: Որքան հեշտ է սխալվել, ափսոսալ, նույն սխալը կրկնել եւ ի վերջո դառնալ անտարբեր այդ սխալի նկատմամբ այն աստիճան, որ սխալը դառնում է նոր իրականություն: Լավ նորություն ունեմ: Հիսուս Քրիստոսը հարություն է առել մահացածներից: Ոչ նրա համար որ դառնա հեքիաթային մի կերպար, այլ որ ես ու դու երկրորդ հնարավորություն ստանանք կյանքը նորից սկսելու: Սակայն ո՞վ է այս Հիսուսը որ մեր ազգը իրեն կոչում է Իր անունով: Աստվածաշունչը ասում է որ Հիսուս Քրիստոսը կյանքի հացն է կենդանի ջրերի աղբյուրը: Նա ով գալիս է Տիրոջ մոտ երբեք չի սովվի եւ երբեք չի ծարավի: Իմ բարեկամ քաղցը եւ ծարավը իմ եւ քո կարիքների մասին է: Եթե դու մեծ կարիք ունես քո հոգին քաղցած է եւ եթե չէս կարողանում գտնել խաղաղություն քո հոգին ծարավ է եւ եթե վախենում ես ինչ-որ բանից քո հոգին Հիսուսի կարիքն ունի փոթորիկը հանդարտեցնելու համար: Աստված ստեղծեց ձեզ որովհետեւ Նա քեզ սիրեց անվերապահ սիրով: Այդ սերը շատ անգամ գերազանցում է այն սիրուն որ մ...

Ունեմ ֆետիշ։ Սիրում եմ հագնել կանացի զուգագուլպաներ (колготки). Տռանս չեմ, ամբողջությամբ կանացի չեմ հագնվում, բայց էդ մի փոքր հագուստի պարագան ամեն անգամ ստիպում ա սիրտս ավելի արագ խփել։ Բացեբաց չեմ հագնում իհարկե, բայց սիրում եմ հագնել հասարակ հագուստի տակ, հատկապես երբ ցրտում է։ Առանձնահատուկ հաճույք եմ ստանում էն մտքից, որ կրում եմ էդ գեղեցիկ կանացի հագուստի պարագան, իսկ ոչ մեկ դրա մասին նույնիսկ չի կասկածում։ Երբ փոքր էի, նեղվում էի այդ մտքից, ու ինձ թվում էր, որ մենակ ես եմ այդպիսին, բայց երբ մեծացա, համացանցի շնորհիվ համոզվեցի, որ ոչ միայն ես մենակ չեմ, այլ աշխահում բավականին շատ մարդ կա իմ պես զգացողություններ ունեցող։ Ստատիստիկորեն հասկանում եմ, որ Հայաստանում էլ ամենայն հավանականությամբ կան իմ պես մարդիք։ Ուղղակի քանի որ մենք առավել կոնսերվատիվ միջավայրում ենք ապրում՝ էդպիսի մարդկանց չեմ առընչվում, նույնիսկ համացանցում։ Բայց կուզեի իմ պես մտածողների հետ ծանոթանալ, թեկուզ օնլայն։

Ժող ասենք ոչմի սեքսի հետ կապ ունեցող գաղտնիք, ոչմի ուռելու, նույն սեռի մարդ ուզելու, ոչէլ ասենք․․․ խզ․․․ տենց տարորինակ բաներ։ Ժող 1 տարիա չեմ կարում կենտրոնանամ գործիս վրա․․․ Շատ կարևոր պռոեկտներ եմ պռավալ տվել, փորձել եմ աղջիկների օգնությամբ հանգստանամ, խելքի գամ՝ մենակ հավայի փողեմ դուրս ցփնել։ Դատական գործեր, կռիվներ, ղալմաղալ, ինչ ասես եկելա գլխիս ու էտ ամենինչը արդեն ահավոր նեռվայնացնումա։։։ Ով ա էղել նմանատիպ սիտուացիայի մեջ՞ Ոնց համոզեմ ինձ որ խելքս գլուխս հավաքեմ՞

Ես ամուսնացած կին եմ արդեն 9-ը տարի, երբեք ամուսնուս կողմից ոչ մի ուշադրություն չեմ նկատել, երբեք ոչ մի առիթի դեպքում ինձ ոչ մի նվեր չի արել, երբեք քաղցր խոսք չի ասել, Սեռական կյանք էջ. երբ մոտը գնացել եմ սիրել ա, բայց չգիտեմ երևի էդ անտարբերությունից էր երևի, որ մի օր ծանոթացա մի տղայի հետ ու  հիմա գժվում եմ նրա համար, մի անգամ ենք հանդիպել,ինքը ինձ ասում ա, որ սժվար ա սիրում ու հիմա ինքը դեռ կապվածությունն ա զգում իմ հանդեպ, ասեք կապվածությունը սեր չի, ես տանջվում եմ, որ ամուսնացած լինելով սիրում եմ ուրիշին, ինչ անեմ

Երբ փոքր էի, շատ բաներ ինձ զզվանք էին պատճառում, արհամարհում էի աշխարհի բոլոր «արատները», ամեն ինչ դիտում էի կողմնակի մարդու աչքերով՝ առանց երբևէ մտածելու, որ մեծանալով ես կդառնամ այն ամենը, ինչ համոզված էի, որ երբեք չեմ լինի:

<div><br /></div><div>բարև ձեզ, շատ ուրախ եմ, որ ֆորումում հոգեբան կա, ինքս էլ եմ հոգեբան և զբաղվում եմ կոնսուլտացիաներով. ուրախ կլինեմ կիսվել ձեր հետ իմ պատկերացումներով,նաև փորձել օգնել կողմնորոշվել, ինչպես այստեղ,,այնպես էլ անհատական օնլայն ձևով </div>

Ինձ թվում է թե սեկսից կախվածություն ունեմ... Ունեմ մշտական զուգընկերուհի, սեկսով զբաղվում եմ համարյա ամեն օր, նույնիսկ մի քանի անգամ, բայց միշտ ելի եմ ուզում... Նաև ունեմ մի նպատակ, ուզում եմ սեկսով զբաղվել միաժամանակ երկու կնոջ հետ... ինչե դա... հիվանթուտյուն՞

Երբ շփվում եմ կոնկրետ մարդու հետ, հետո միշտ այդ մարդու կյանքում դրական փոփոխություններ են լինում... լուծվում են շատ կարևորագույն հարցեր...մասնավորապես եթե ամուսնացած չի, շտապ ամուսնանում է.. ուզում եմ այդ իմ հատկությունը երբեք չկորչի, և գոնե, լավ մարդիկ միշտ հանդիպեն, որպեսզի օգտվեն...

ես ունեմ ընկեր , սիրում ենք իրար , բայց շատ ենք կռվում ,, չգիտեմ ինչ անեմ , իրար չենք հասկանում, բայց սիրում ենք ,, երբ կռվում ենք ասում է որ ինձ ատում է, բայց երբ չենք կռվում սիրում է

Ես սիրում եմ զույգերի հարաբերությունները խառնել: սիրում եմ աղջկան դեպի ինձ քաշել, իսկ հետո թողնել, ես համարում եմ, որ նորմալ աղջիկը չի թողնի սիրած մարդուն, իսկ նորմալ աղջիկ ինձ պետք չի:

Իմ ընկերը անընդհատ զբաղված է հեռախոսային խաղերով, ես ատում եմ դա, ուզում եմ, որ նա այդ ժամանակը ինձ հետ անցկացնի, ոչ թե իր խաղերի, որ ինձ գրկի, համբուրի...բայց նա խաղում է: Ես նրան հանգիստ հարցնում եմ, - երևի բավական է խաղաս, իսկ նա պատասխանում է,- ինչով եմ քեզ խանգարում:

Ես 24 տարեկան եմ,մեկ տարի է ինչ ամուսնացած եմ:Իմ հետ ժամանակ անցկացնելու փոխարեն ամուսինս ամբողջ օրը Վառքրաֆտ է խաղում:Սեքս չկա, արժանի ուշադրություն ևս:Երեկ երբ նա գնաց զուգարան ես ջնջեցի նրա խաղի գործող անձին: Հիմա նստած եմ կոտրված քթով և ուռած շուրթով: