#feelings

Ինձ մի բան է հետաքրքորւմ․․․ես ու ընկերս սեռական հարաբերություն ենք ունենում ցիկլի այն օրերին, երբ հղիանալու հնարարվորություն ցածր է, բայց կարող է այնպես պատահի, որ հղիանամ???

Ես գեյ եմ, առաջին անգամն է, որ գրում եմ դրա մասին ու ինչ-որ նյութ եմ տեղադրում այստեղ։ Ես 23 տարեկն եմ ու իմ ամբողջ կյանքի ընթացքում չեմ հիշում, որ ինձ աղջիկներ հետաքրքրեն։ Ես շատ եմ տանջվել և մտածել ամաչել իմ ով լինելում, չեմ ընդունել ինձ ամեն անգամ ասել եմ կվերջանա, մի օր ես չեմ կարող գեյ լինել, բայց չէ, ես չեմ կարող դեմ գնալ իմ բնության դեմ, չեմ կարող փոխել ինձր, որովհետև էս ա իմ էությունը, ես սենց եմ ծվնել։ Առաջին անգամ տղամարդու հետ հանդիպել եմ 16 տարեկանում ու ինձ միշտ հետաքրքրեն են տարիքով տղամարդիկ ինձնից 20 կամ 15 տարի մեծ, երբեք չեմ ունեցել հարաբերոթւոյւն երիտասարդի հետ։ 16 տարեկանից հետո սկսեցի հանդիպել տղամարդկանց հետ, միևնույն ժամանակ աղջիկների հետ, որովհետև յուրաքանչյուր հանդիպումից հետո ես ասում էի՝ վերջ սա վերիջն անգամնա, բայց չէի կարողանում դիմադրել իմ ցանկություններին, և 2 տարի առաջ ես հանդիպեցի նրան, այն տղամարդուն, ով իմ կյանքը փոխեց , լցրեց իմ կյանքը, երջանկացրեց ինձ, նա ինձ փոխեց, իմ կյանքը լցրեց։ Ես նախկիոնւմ աբսուրդ էի համարում տղամարդու հետ երկարատև հարաբերությո...

Բարև ձեզ, ճիշտն ասած ես էտպես էլ տղաների հանդեպ սեր չզգացի, երբ ինձ մի աղջիկ համբուրեց մանկապարտեզում :D ու ես դեռ հիշում եմ էդ պահը ես սկսեցի աղջիկներին ուրիշ ձևով սիրել ու չգիտեմ ուզում եմ սեքս անել տղայի հետ որ մոռանամ ես տհաճ իրավիճակը բայց չեմ պատրաստվճւ: աղջիկներին հանել իմ մտքից

-Ցավում է,-ասաց սիրտս -Կանցնի,-ասաց ժամանակը -Ամեն անգամ կվերադառնամ,-քմծիծաղ տվեց հիշողությունը...... Երևի կգա,այո կգա հենց ինքը ՑԱՎԸ: Ինչու է սիրտս լուռ, անձայն լալիս? Երբ աչքերը լաց են լինում, սիրտն էլ ավաղ լուռ չի մնում, բայց երբ սիրտն է տխուր լալիս, աչքերն ինչու ձայն չեն հանում? Հարցեր, հարցեր, բազում հարցեր, որ տանջում են շատերին: Գալիս է պահ, երբ ուզում ես լուռ արտասվել, բայց թե ինչու ինքդ էլ չգիտես,իսկ լինում են նաև պահեր,երբ լացելու շատ պատճառներ քեզ են հարցնում իսկ դու ուր ես??? Իսկ ուր եմ ես?? ես այստեղ եմ ֆիզիկապես,այո, այո ֆիզիկապես,իսկ հոգեպես մի ուրախ տեղ, ուր վազում եմ ես անուղեղ,ուր վազում են ինձ հետ մի խումբ թիթեռնիկներ կամ թռչուններ,որ անուղեղ, ճիշտ ինձ նման, չեն հարցնում ոչ օր,ոչ ժամ,ոչ տեղ,ոչ բան..... Բայց ուզում եմ,շատ եմ ուզում ես արտասվել,և ուզում եմ կրկին նայել իրականության երեսին...ՈՒ նայում եմ, ու զգում եմ, որ գալիս է, ու գալիս է անկախ ինձնից, իմ դիմացի կանգնած մարդուց,իմ հետևում պառկաց մարդուց....Ինչն է գալիս հիմա կասեք? Այո, այո ա...

պայթում եմ արդեն իմ մեջ, 19 տարեկան եմ ունեմ ընկեր բայց կոպիտ ասած սիրտս աղջկա մարմինա ուզում, ազատ ու անկաշկանդ, որ իմ ընկերուհին ներկայացնեմ իրան բոլորին ու երբ ոզեմ ինչ ուզեմ անեմ: Բայց նենց մեկին եմ ուզում որ մենակ իմը լինի ու անի են ինչ կուզեմ ու նույննել ես::: պահա լինում ահավորշատ եմ ուզում ու չեմ դիմանում, ընկերոջս հետ էլ չեմ կարա սենց բաներից խոսամ կամ թեկուզ ասեմ որ իմեր հետ մի հատել աղջիկ լինի որտեվ բացի են որ ամեն ինչ լուրջա միատել ինքը քյառթու մտածելակերպ ունի,,,,,,,,,,, հա մի բան էլ,,,,, գրածիս կարծիքներին չեմ կարում պատասխանեմ,,,,,, եթե ստեղ տենց աղջիկ կա որ վսֆահա իրա վրա թող նենց տեղեկություն գրի որ կակարանամ fb-ով կամ օk-ով գտնեմ

Ես այսօր առավոտյան ընկերուհուս հետ երթևկում էի Երևանի մետրոյով հանկարծ վագոն մտան մի խումբ ուսանողներ և առաջացավ նեղվածք, մի աղջիկ սկզբից ձեռքը մեկնեց բռնելու բռնակից սակայն բռնեց իմ ձեռքից, հետո անշտապ ձեռքը տեղափոխեց իհարկե, սկսեց հրմշտել հարմարվել և միարժամանակ քսմսվել մարմնիս տարբեր մասերին և միարժամանակ հանգիստ զրուցում էր իր ընկերուհու հետ, իսկ ես լուռ կանգնած էի իմ ընկերուհու հետ հանկարծ զգացի որ հետուքը սխմել է անդամիս ու բոլորվին չի պարաստվում տեղափոխել անգամ անդմիս <<տռնասֆոռմացիայից>> հետո, ես իհարկե միքիչ << վատ զգացի >> այսինքն լավ զգացի բայաց անհարմարոություն էլ միարժամանակ զգացի բոլորին կարծում եմ հասկանալիա պաճառներով, ու քանի որ մի ձեռքով բռնվել էի բռնակից՝ որ չընկնեի, իսկ մյուս ձեռքով բռնել էի ընկերուհուս քանի որ նրան հարմար չէր բռնվել, ես այլ տեղ չունեի փախնելու ակամաից միանգամից վայելում էի երկու գեղեցկուհիների ներկայությունը՝ ընկերուհուս և անծանոթ գեղեցկուհու, որը զգայուն վերչույթներս էր մերսում հետույքով, և այդպես երդեվեկեցինք 2 կանգառ...

Ի՞նչ անել աննորմալ խանդի հետ։ Ընկերս շփվող անձ է և ինձ մտահոգում է և հանգիստ չի տալիս, ես հիվանդագին խանդում եմ և չեմ կարողանում տեղս գտնել մարդկանց մեջ իր կողքին

Ես ինչ ինձ հիշում եմ միշտ աղջիկներով եմ հետաքրքված եղել, սկսեմ նրանից, որ 26 տարեկան աղջիկ եմ, ունեցել եմ շատ ընկերուհիներ, բայց միայն 3-ի հետ եմ համբուրվել, նրանցից երկուսը ամուսնացած են, երրորդին էլ չեմ սիրում, բայց հետս շատ տարօրինակ բան ա կատարվում, փողոցում, որ մի աղջիկ դուրս գալիս ա , չեմ կարողանում անտարբեր անցնել, մի լավ բան ասում եմ, սաղ ինձ գժի տեղ են դնում, բայց էնքան ուժեղա էդ իմ մոտ, որ արդեն սկսում եմ հարազատներիս էլ ձեռ եմ քցում, բայց գիտեմ, որ էդ սխալ ա, ուղղակի չեմ կարում ինձ զսպել, շատ եմ ուզում աղջկա հետ լինել, ուզում եմ ընկերուհի ունենամ ու իրա հետ լինեմ, որ հարազատներս չիմանան հետսինչա կատարվում, սիրում եմ սիրել ու շատ եմ նվիրվում, աղջիկներ եթե ձեր մեջ կա մեկը, ով կուզենա, թող գրի:

Մեկ-մեկ մետրոյում, երբ նայում եմ մարդկանց, մտածում եմ տեսնես իրանք էլ իմ նման գաղնտիք ունեն? Տեսնես դիմացիս նստած աղջիկն իմ նման մի աղջկա մասինա մտածում? Կամ հենց դու իմ դիմացի աղջիկ, ինչի եմ ուզում քեզ ճանաչել: Ինչի են տղաները ինձ անհետաքրքիր, իսկ դու մի հասարակ աղջիկ իմ մտքում ես: Ու ոչ մեկ էլ երևի չիմանա... Ոնց են մարդիկ պայքարում սրա դեմ? Կամ ոնց են էությունը փոխում?

<div><br /></div><div>անում եմ կունիլինգուս հաճույքով, եթե ինչ-որ մեկը ուզում է առանց ինչ-որ ստիպվածության և նաև ուզում է լինել բավարված ես կկապնվեմ ձեր հետ, եթե քոմենտ գրեք :) կարող եմ վճարել նույնիսկ </div>

ես կատու եմ կամ երեխա: Խնամեք ինձ, սիրեք առա փոխադարձ պահաջների: ես ավելին կանեմ: Գրկեք ինձ, ես մենակ կատվիկ եմ կամ երեխա, ում պետք է տաքացնել ու խնամել, պետք է հետեւել ու անհանգստանալ: :(

Ես ամուսնացած տղամարդ եմ: Բայց մի գաղտնիք ունեմ,որ ուզում եմ խոստովակեմ, ոնց որ ասած: Ես շատ եմ սիրում սնունդ, ուտելիք, էլի: Չգիտեմ ոնց բացատրեմ, շատ-շատ եմ սիրում՝ ուտել և ուտելուց էլ ավելի շատ՝ սեկսուվ զբաղվել ուտելու բաների հետ՝ պոմիդորի, գարոխի, չալախաջի: Ես միշտ փորձում եմ աննկատ առանձնանալ համով ուտելիքի հետ՝ թե մեր տանը, թե ընկերներիս տանը հյուր գնալիս: Վերջերս կինս մատնաքաշի հետ սեքսով զբաղվելիս բռնացրեց, խոստացա էլ չանեմ: Բայց դե կրքից վառվում ա մեջս: Սա հիվանդություն ա թե՞ նորմալ ա

Ես ընկերություն էի անում մեկի հետ, 2 ամիս շփվեցինք հետո իրար չհասկացանք ու բաժանվեցինք: Նա ամուսնացավ որոշ ժամանակ անց: Թվում էր, թե ատում էի նրան, բայց երբ բարկությունս անցավ, հասկացա, որ սիրում եմ: Ինքը ամուսնությունից հետո էլ շարունակում էր հանդիպել ինձ: Հետո սկսեցի մեկ ուրիշի հետ ընկերություն անել, բայց շարունակում եմ սիրել նախկին ընկերոջս, նոր ընկերս շատ-շատ է ինձ սիրում, բայց ես չեմ հասկանում՝սիրու՞մ եմ արդյոք նրան,թե ոչ:

1 տարուց ավել կլինի` ինչ կրքոտ աղջիկներն իմ մեջ անհագ ցանկություն են առաջացնում: Ընկեր ունեմ, բայց ուզում եմ կողքս տենց մի հատ աղջիկ լինի: Բայց չկա ու ես վառվում եմ ցանկությունից: Չգիտեմ` ոնց գտնեմ տենց աղջիկ:

1.5 տարի է ընկերություն էինք անում. Ինձ շատ շատ սիրում է. Բայց ես? Երբ ուրիշի հետ էմ խոսում իրան կարամ անգամ ժամերով մորանամ հեշտությամբ խաբեմ բայց նաև վախենում եմ իրանից հրաժարվեմ ուրիշի մոտ գնամ վէրջում մէնակ մնամ. Սէկսն էլ գրեթե հաճույք չի պատճառում ինձ. Ինչ անեմ???