Փոքր ամոթաշրթերս (половые губы, labia) մեծ ամոթաշրթերիցս մեծ են ու մի փոքր կախվում են։ Ինձ հետաքրքիրա սեռ. հարաբի մեջ դրան ուշադրություն դարձնում ե՞ք... կարա՞ էդ հիասթափեցնի, թե՞ հակառակը։ Ինձ թվումա կունիի ժամանակ հավես բաներ կարան արվեն։ Կիսեք ձեր կարծիքները
Բարև բոլորին։ Ուրեմն ջահել 20 տարեկան տղա եմ , կույս , կյանքումս սեքսով չեմ զբաղվել։ Շատ եմ գռգռվում , կարելա ասել 2 օրը մեկ մաստուռբացիա եմ անում, օրգանիզմս սեքսա ուզում։ Հիմա, ընկերուհի չունեմ, որտեւ չաղ եմ ու ցածր ինքնագնահատականիս պատճառով աղջիկներին չեմ մոտենում , չեմ փորձում շփվել։ Վաբշե ես եվլի շատ սկսել եմ տղերքին նայել քան աղջիկներին, չէ գեյ չեմ, որտեւ սեքսուալ առումով չեմ նայում , այլ նախանձում եմ, մտքումս ասում Վաայ յերանի ես էլ ըսենց մարմին ունենայի , ինքան աղջիկ կշփվեր հետս....; Հիմա մոլորվել եմ, չգիտեմ ինչ անեմ, կարաք ինչ որ խորհուրդ տաք; (մենակ չասեք էլի նիհարի, սաղ կյանքս տառապում եմ չեմ կարում, օրական մի անգամ եմ հաց ուտում, գնում եմ լողի, բայց ոչ մի արդյունք)
Ես մարդ եմ, էն միլիոնանոց մարդկանցից, ում ամեն օր , ամեն քայլափոխի հանդիպում եք: Ինչպես էդ միլիոն մարդիկ, ես էլ խնդիրներ ունեմ.թեկուզ եւ մանր-մունր(ու շնորհակալ եմ դրա համար) : Երևի բոլորս էլ մեզ միայնակ զգացել ենք մեր կյանքի ինչ-որ հատվածում, հիմա ինձ մոտ հենց էդ հատվածն է: Ես ինձ անպետք եմ զգում իր բոլոր դրսեւորումներով, անպետք ու վատը: Ինձ թվում է` ներքնապես ես փուչ եմ, կամ փչանում եմ: Նման զգացողութձունները խեղդում են ինձ, չգիտեմ` երբեւէ զգացե՞լ եք, թե դատարկվում եք: Էդ զգացողությունի ինձ ստիպեց մութ ու մարմնապես փչացած ծանոթությունների էջերում գրանցվել: Մի պահ եկավ, հասկացա,որ այնտեղ մարդիկ մի տեսակ խեղաթյուրված են սեքսի հողի վրա ու սկսեցի չվստահել ինձ գրողներին ու չպատասխանել: Կռվեցի ընկերներիս հետ: Ինձ պակասում ա էն մեկը, ով ինձ համար ամեն ինչ կլինի ու հենց հիմա ա ապակասում,հենց էս պահին, ոչ թե հետո: Լավ,չվացնեմ ձեր գլուխը, ես պարզապես մարդ եմ, ով ձեզ եւ բոկորի նման մանր-մունր խնդիրներ ունի:
