Հաճախ ես գալիս միտքս։
Հաճախ ես գալիս միտքս։ Ես քեզ չեմ փնտրում մարդկանց մեջ, որովհետև գիտեմ՝ եթե դու լինես ընդամենը մեկ կիլոմետր հեռու, ես նույնիսկ հոտով, քո ձայնով կգտնեմ քեզ, ես նույնիսկ ծործորակով եմ զգում քեզ։ Կտեսնեմ նորից քո գեղեցիկ ժպիտը, ինչպես առաջ, ու կհասկանամ, որ դա դու ես՝ քո պայծառ դեմքով, մի փոքր հուզված, բայց ուրախ սպասումով, որ ես գտա քեզ նորից ամենա անսպասելի տեղերում, մեր հերթական մտադրված բաժանումից հետո ։ Քո հայացքում նորից կկարդամ՝ «Ես հատուկ չէի մոտենում քեզ, մտածելով, որ դու կգտնես ինձ, ես սպասումեի քեզ ․․․», ինչպես միշտ էր լինում ․․․ Դու չգիտես, թե քանի անգամ է աչքիս առաջ գալիս քո ժպիտը, քո հիացած հայացքը, քո քալվացքը դանադաղ իփրև ինձ չես նկատե ու չես շտապում, խոսքերը անհույս և հուսադրող, զրույցները, քո կիսատ թողած խոսքերը․․․ մեր զրույցները և իմ խոստումները․․․ Չգիտեմ՝ ուզում եմ, թե ոչ, բայց փաստն այն է, որ չեմ կարող քեզ հանել մտքերիցս ես ասելեմ քեզ դու գիտեյր այդ մասին ․․․ ։ Քեզ հետ ես մենակ չեմ, առանց քեզ ․․․․․
