Barev dzez, mi banrm uzum harcnem, ete axjiky kuys chi.linum , amusnanuma araji gishery txan khaskana vor axjike kuys chi?

Ես բոլորին ասում եմ որ հայրս մահացել է: Բայց իրականում նա ուրիշ կնոջ մոտ է գնացել, ինձ ու մամայիս թողնելուվ մենակ, երբ ես 16 տարեկան էի:

22 տարեկան եմ: 14 տարեկանից սկսած ինքնասպանության փորձեր եմ արել: Ամեն անգամ մի բան խանգարում էր, որ ուզածիս հասնեի: Բայց արդեն չեմ կարում շարունակեմ ապրել, իմաստ էլ չեմ գտնում: Ընգերներ չունեմ, աշխատանք չունեմ,սովորելու նկատմամբ էլ հետաքրքրությունս կորցրել եմ: Ամենօրյա Սթրեսների պատճառով 43 կիլոգրամ եմ կշռում: Որոշել եմ մոտ օրերս վերջնականապես ինձ սպանել: Շատ եմ փորձել ուղղվել, կյանքս զրոյից սկսել, բայց ամեն անգամ ձախողվել եմ: Չգիտեմ` ոնց ընտանիքիս բացատրեմ էտ, որ ծանր չտանեն իմ մահը: Չգիտեմ արդեն որն ա ճիշտ, որը սխալ: Բայց իրոք էլ չեմ դիմանում

շրջապատումս սաղ ընգերներս ամուսնացել են երեխա ունեն բացի ինձնից։ Ես չեմ խոստովանում, բայց իգական սեռի հանդեպ բան չեմ զգում։ Մի աղջիկ կա հավանում ա, բայց մեղքս գալիս ա։ Չգիտեմ ինչ անեմ

Ամուսնուս մորից գողացել եմ ոսկյա մատանի: Տանը աղմուկ բարձրացրեցին, սկսեցին ման գալ, պարզվում է դա պապական մատանի էր, իսկ ես այն արդեն լոմբարդ եմ հանձնել, շատ եմ ամաչում արարքիս համար:

Ինձ նյարդայնացնում են աղջիկները, իրենց ամուսնության օրը նույնիսկ մտնում են ՖԲ ու թարմացնում են գլխավոր նկարը, որ բոլոր վիրտուալ ընկերները կուրսի լինեն:

Ես միշտ նիհար եմ եղել ու քաշիս հետ խնդիր չեմ ունեցել։ Վերջին տարում փորձությունների միջով անցա ու ութ կգ չաղացա։ Չեմ կարողանում հայելիով ինձ նայել։ Բայց դրա հետ մեկ տեղ շատ ավելի սեքսուալ ու ինքնավստահ եմ զգում, չնայած ինքս ինձ չեմ հավանում երբ հայելիում նայում եմ։ Էդ զգացումից տհաճության իմ արտացոլանքի հանդեպ, ավելի շատ եմ ուտում։ Ամեն գիշեր քնից զարթնում ու ուտում եմ, չեմ կարում կառավարեմ։ Գիտեմ, որ շատերի համար սա փոքր խնդիր ա, բայց ինձ ճնշված եմ զգում։

Կներեք պիտի գրեմ այսեղ՝ երկար զսպում էի ինձ , պարզվեց որ ես այլմոլորակաին եմ․․․

Բարեվ ձեզ ես 20 տարեկան եմ։ես 16 տարեկանից պարբերաբար սեքսով եմ զբաղվել հորաքրոջս տղաի հետ և դա ինց դուր եր գալիս։հիմս նա ամուսնացել է և մենք ել չենք հանդիպում։բայց նրան տեդնելիս ուզում եմ առանց որևե բառ ասելու տրվեմ նրան։աղջիկների հետ ոչինչ չի ստացվեւմ։ասեք ոնց մոռանամ նրան և նորմսլ ապրեն

ես 24 տարեկան տղա եմ, ունեցել եմ ընկերուհի, ում հետ վարել եմ սեռական ակտիվ կյանք։ Բաժանվելուց հետո չէի կարողանում այլ կանանց հետ հարաբերություն ունենալ և սկսեցի փորձել տղաների հետ։ Ինչ անեմ, որ կարողանամ վերադառնալ նախկին  և նորմալ սեռական կողմնորոշմանս։

Օրն արևոտ ու տաք աշնանային էր, թեև գիշերը հորդառատ անձրև էր տեղացել: Այգում մնացել էին խորը ջրափոսեր, որոնց վրա պտտվում ու թեքվում էին արդեն թրջված դեղնավուն տերևները: Արևի ճառագայթները արտացոլվում էին ջրում, ստեղծելով փոքրիկ մարգարիտաշող լույսեր, և թվում էր, թե այգին փայլում է վերջին աշնանային ուրախությամբ: Թեթև օդի շունչը բուրում էր խոնավ հողով ու պոկված տերևներով, իսկ տաք արևի լույսը շոյում էր դեմքիս ու ձեռքերս՝ ստեղծելով յուրահատուկ հարմարավետություն: Ես բռնեցի նրա ձեռքը, զգուշորեն անցնելով ջրափոսի վրայով: Նա ծիծաղեց, մի փոքր կորցնելով հավասարակշռությունը, ու նրա ծիծաղը լցնում էր օդը արևի նման շողերով: Նա բուրում էր դեղձի քաղցր ու մեղմ հոտով, որը ամբողջ օրը ինձ հիշեցնում էր տաք աշնան Երևանը և սիրահարված ամառային երեկոների ջերմությունը: Նրա խուճուճ շագանակագույն մազերը փայլում էին արևի ճառագայթների տակ, խաղում քամուց, և ես չէի կարողանում աչքերս նրանից կտրել: Ես անցնում էի ձեռքով նրա մազերի միջով, շնչում նրանց հոտը՝ փորձելով պահել այս պահը հավերժ: Մենք քայլում էինք դանդաղ, ձգելով այ...

Հաճախ եմ ինձ մի հարց տալիս, ինչպե՞ս ազատվեմ քո մասին մտքերից, մարդկանց մեջ քեզ փնտրելու սովորությունից, Քեզնից... Հաճախ եմ տալիս մյուս հարցս, թե իրո՞ք ուզում եմ քեզնից ազատվել: -Չգիտեմ: Քո հետ ես մենակ եմ, առանց քեզ՝ ավելի քան մենակ:

Es gaxtniq chunem

Հաճախ ես գալիս միտքս։ Ես քեզ չեմ փնտրում մարդկանց մեջ, որովհետև գիտեմ՝ եթե դու լինես ընդամենը մեկ կիլոմետր հեռու, ես նույնիսկ հոտով, քո ձայնով կգտնեմ քեզ, ես նույնիսկ ծործորակով եմ զգում քեզ։ Կտեսնեմ նորից քո գեղեցիկ ժպիտը, ինչպես առաջ, ու կհասկանամ, որ դա դու ես՝ քո պայծառ դեմքով, մի փոքր հուզված, բայց ուրախ սպասումով, որ ես գտա քեզ նորից ամենա անսպասելի տեղերում, մեր հերթական մտադրված բաժանումից հետո ։ Քո հայացքում նորից կկարդամ՝ «Ես հատուկ չէի մոտենում քեզ, մտածելով, որ դու կգտնես ինձ, ես սպասումեի քեզ ․․․», ինչպես միշտ էր լինում ․․․ Դու չգիտես, թե քանի անգամ է աչքիս առաջ գալիս քո ժպիտը, քո հիացած հայացքը, քո քալվացքը դանադաղ իփրև ինձ չես նկատե ու չես շտապում, խոսքերը անհույս և հուսադրող, զրույցները, քո կիսատ թողած խոսքերը․․․ մեր զրույցները և իմ խոստումները․․․ Չգիտեմ՝ ուզում եմ, թե ոչ, բայց փաստն այն է, որ չեմ կարող քեզ հանել մտքերիցս ես ասելեմ քեզ դու գիտեյր այդ մասին ․․․ ։ Քեզ հետ ես մենակ չեմ, առանց քեզ ․․․․․

Էս բոլոր օրերի ընթացքում ես էլ էի քեզ փնտրում՝ քամու հոսանքների մեջ, ձայների մեջ, անգամ լռության մեջ։ Էս աշունը ինձ սովորեցրեց, որ սերը չի կորչում, ուղղակի երբեմն թաքնվում է սպասման խորքում։ Այլևս չեմ վախենում․ հիմա վստահ եմ, որ ինչ էլ լինի, ճանապարհները նորից կխաչվեն։ Քանի դեռ կա էդ մի փոքրիկ կայծը՝ քեզ հիշելու, քեզ զգալու, գիտեմ՝ մենք դեռ պիտի գտնենք իրար։ Դեռ հիշում եմ քո դեղձային բույրը, մազերիդ շողքը՝ որ մեղմորեն էին շոյում դեմքս, ու ամեն անգամ էդ հիշողությունից սիրտս խաղաղվում և ալեկոծվում ...