35 տարեկան տղա եմ...ուզում եմ մի փոքր պատմեմ իմ կյանքից, ունեմ հայր, մայր, քույր մեծ ու եղբայր էլի ինձնից մեծ. ես տան փոքրն եմ, հայրս խմիչքի հետ սեր ունի, 12 տարեկան եմ եղել, երբ հայրս սկսեց չաշխատել, այդ ժամանամ եղբայրս բանակում էր, իսկ քույրս սովորում էր բժշկական համալսարանում<br />և ժամանակն էր որպիսի վարձը մուծվեր քրոջս, իսկ հայրս մենակ խմում էր, մի գլուխ դաժե հացի փող չէր բերում տուն, ստիպված գնացի հացի փռում սկսեցի բանվորություն անել, գնում էի գործի տո գալիս տուն սունկես վերցնում գնում դասի. հացի էդ ջենջի հոտն էլ վրայիցս գալիս էր, հիշում եմ այսօրվա նմա, մի խոսքով 12 տարեկանից սկսեցի ընտանիք պահել, 14 տարեկան էի եղբայրս եկավ բանակից, քույրս էլ ավարտեց ինստիտուտը, եղբայրս ուսումը կիսատ էր թողել ու գնաց շարունակելու. ես դուրս եկա փռից ու մտա նունի շուկայում բանվորություն անելու, որպեսզի ավելի վաստակեմ ու կարողանամ եղբորս ուսման վարձն էլ մուծեմ, անցան տարիներ եղբայրս էլ ավարտեց ու ես գնացի բանակ էն հույսով, որ կգամ իրանք էլ կաշխատեն ու իմ համար էլ կլինի, ինձ էլ ուսման կտան: Մի խոսքով...
Read moreՑանկանում եք իմանալ գաղտնիքներ, որոնց մասին չեն խոսում ոչ մի տեղ:
Մեկ-մեկ մետրոյում, երբ նայում եմ մարդկանց, մտածում եմ տեսնես իրանք էլ իմ նման գաղնտիք ունեն? Տեսնես դիմացիս նստած աղջիկն իմ նման մի աղջկա մասինա մտածում? Կամ հենց դու իմ դիմացի աղջիկ, ինչի եմ ուզում քեզ ճանաչել: Ինչի են տղաները ինձ անհետաքրքիր, իսկ դու մի հասարակ աղջիկ իմ մտքում ես: Ու ոչ մեկ էլ երևի չիմանա... Ոնց են մարդիկ պայքարում սրա դեմ? Կամ ոնց են էությունը փոխում?
Բարեվ ձեզ.Ստեղ գրել եմ զուտ են պատճառով, որ իրական կյանքում ես որ մեկին չեմ կարա ասեմ, ու կիսվեմ։ Ես ընկեր եմ ունեցել, շփվել ենք, իրար շատ ենք սիրել, ստացվելա նենց ոը հասկացել եմ որ սխալ մարդու եմ սիրել, հիասթափվել եմ , ու ասել եմ վերջ ամենինչ մեր մեջ, չնայած որ ինքը էտ ամենինչը շատ հեշտ ու հանգիստ տարավ ու ասեց ոնց դու կցանկանաս։ Վատը ենա որ մենք հարաբերություններ ենք ունեցել իրար հետ, ոըի պատճառով կորցրել եմ կուսությունս։ Հավատացեք հասկացել ու զգացել եմ ետ սխալիս լրջությունը, զղջացել եմ էտ ամենինչի համար։ Հիմա ուզում եմ նոր ընտանիք կազմեմ, ուզում եմ կյանքս նորից դասավորեմ ու անցյալից պոկվեմ, բայց չգիտեմ ոնց, խնդրում եմ խորհուրդ տվեք, ես նորից ուզում եմ կյանքս դասավորեմ, չգիտեմ ինչ կերպ վարվեմ երբ կույս չեմ, շատ եմ ուզում ամուսնանամ ու երջանիլ լինեմ։ ատում եմ մեկ մեկ ինձ ետ սխալիս համար։ Խորհուրդ տվեք ասեք ինչ անեմ։ Ոչ մեկի հետ չեմ կարում կիսվեմ ոչ մեկ ինձ չի հասկանա
Ես այսօր առավոտյան ընկերուհուս հետ երթևկում էի Երևանի մետրոյով հանկարծ վագոն մտան մի խումբ ուսանողներ և առաջացավ նեղվածք, մի աղջիկ սկզբից ձեռքը մեկնեց բռնելու բռնակից սակայն բռնեց իմ ձեռքից, հետո անշտապ ձեռքը տեղափոխեց իհարկե, սկսեց հրմշտել հարմարվել և միարժամանակ քսմսվել մարմնիս տարբեր մասերին և միարժամանակ հանգիստ զրուցում էր իր ընկերուհու հետ, իսկ ես լուռ կանգնած էի իմ ընկերուհու հետ հանկարծ զգացի որ հետուքը սխմել է անդամիս ու բոլորվին չի պարաստվում տեղափոխել անգամ անդմիս <<տռնասֆոռմացիայից>> հետո, ես իհարկե միքիչ << վատ զգացի >> այսինքն լավ զգացի բայաց անհարմարոություն էլ միարժամանակ զգացի բոլորին կարծում եմ հասկանալիա պաճառներով, ու քանի որ մի ձեռքով բռնվել էի բռնակից՝ որ չընկնեի, իսկ մյուս ձեռքով բռնել էի ընկերուհուս քանի որ նրան հարմար չէր բռնվել, ես այլ տեղ չունեի փախնելու ակամաից միանգամից վայելում էի երկու գեղեցկուհիների ներկայությունը՝ ընկերուհուս և անծանոթ գեղեցկուհու, որը զգայուն վերչույթներս էր մերսում հետույքով, և այդպես երդեվեկեցինք 2 կանգառ...
Read moreՓոքր ամոթաշրթերս (половые губы, labia) մեծ ամոթաշրթերիցս մեծ են ու մի փոքր կախվում են։ Ինձ հետաքրքիրա սեռ. հարաբի մեջ դրան ուշադրություն դարձնում ե՞ք... կարա՞ էդ հիասթափեցնի, թե՞ հակառակը։ Ինձ թվումա կունիի ժամանակ հավես բաներ կարան արվեն։ Կիսեք ձեր կարծիքները
Բարև ձեզ, ճիշտն ասած ես էտպես էլ տղաների հանդեպ սեր չզգացի, երբ ինձ մի աղջիկ համբուրեց մանկապարտեզում :D ու ես դեռ հիշում եմ էդ պահը ես սկսեցի աղջիկներին ուրիշ ձևով սիրել ու չգիտեմ ուզում եմ սեքս անել տղայի հետ որ մոռանամ ես տհաճ իրավիճակը բայց չեմ պատրաստվճւ: աղջիկներին հանել իմ մտքից
Ես 20 տարեկան եմ։Միշտ վախեցել եմ սեռական հարաբերություններ ունենալուց,մտածել եմ տարիքի հետ կանցնի,բայց էնպես ստացվեց,որ ինձ փախցրին,ետ գնալ չկարողացա տարբեր սպառնալիքների պատճառով։Չակերտավոր ամուսինս,ինձ ոչինչ չստիպեց,ասաց,որ կամքիս հակառակ ոչինչ չիլինի և ես իրեն կտրվեմ,միայն երբ ինքս պատրաստ լինեմ,որ իրեն միայն մարմին պետք չէ։Արդեն 2 ամիս է ապրում ենք մի հարկի տակ,ատելությունս նրա նկատմամբ նվազել է,բայց դեռ հակակրանք կա,շատ եմ վախենում,մտածում եմ,մի օր համբերությունը կհատի։Նա 26 տարեկան, չափից շատ լուրջ,կայացած,բիզնեսմեն տղամարդ է,ինչից ես էլ ավելի եմ քաշվում։Չգիտեմ ինչ անեմ,ինչպես հաղթահարեմ վախս,ինչպես տրվեմ նրան։
Ես սիրահարվել եմ իմ լավագույն ընկերոջ ընկերուհուն, ընկերուհին էլ անտարբեր չի իմ նկատմամբ: Արդեն մի շաբաթ է այ էսպես տանջվում եմ, չգիտեմ ինչ անեմ, պահպանեմ ընկերությունս, թե սերս:
Ունեմ ֆետիշ։ Սիրում եմ հագնել կանացի զուգագուլպաներ (колготки). Տռանս չեմ, ամբողջությամբ կանացի չեմ հագնվում, բայց էդ մի փոքր հագուստի պարագան ամեն անգամ ստիպում ա սիրտս ավելի արագ խփել։ Բացեբաց չեմ հագնում իհարկե, բայց սիրում եմ հագնել հասարակ հագուստի տակ, հատկապես երբ ցրտում է։ Առանձնահատուկ հաճույք եմ ստանում էն մտքից, որ կրում եմ էդ գեղեցիկ կանացի հագուստի պարագան, իսկ ոչ մեկ դրա մասին նույնիսկ չի կասկածում։ Երբ փոքր էի, նեղվում էի այդ մտքից, ու ինձ թվում էր, որ մենակ ես եմ այդպիսին, բայց երբ մեծացա, համացանցի շնորհիվ համոզվեցի, որ ոչ միայն ես մենակ չեմ, այլ աշխահում բավականին շատ մարդ կա իմ պես զգացողություններ ունեցող։ Ստատիստիկորեն հասկանում եմ, որ Հայաստանում էլ ամենայն հավանականությամբ կան իմ պես մարդիք։ Ուղղակի քանի որ մենք առավել կոնսերվատիվ միջավայրում ենք ապրում՝ էդպիսի մարդկանց չեմ առընչվում, նույնիսկ համացանցում։ Բայց կուզեի իմ պես մտածողների հետ ծանոթանալ, թեկուզ օնլայն։